

D2477

@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཨ་བྷི་ཥེ་ཀ་ཨརྠ་ནི་རུ་ཀྟི་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། དབང་གི་དོན་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཆོས་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི། །སྐུ་གཉིས་པོ་ལ་ཁྱབ་གནས་པ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན རྟག་ལ་ཕྱག་འཚལ།།དབང་གི་དོན་ནི་ངེས་པར་བཤད། །རྒྱས་བཤད་བདེ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ནི། །ད་ལྟ་ཉིད་དུ་གྱུར་ཡིན་པར། །སེམས་དཔའ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། །དབང་གིས་དེ་མ་ཐག་གྲོལ་ཕྱིར། །གཙོ་མིན་གཞན་ལས་རྒྱས་བཤད་ནི། །ཇི་ལྟར་རང་གིས་མྱོང་བར་འགྱུར། །ཇི་ ལྟར་བསྒྲུབ་བྱ་འཇིག་བཅས་པས།།གྲོལ་བའང་རྣམ་པར་འཇིག་པར་རིགས། །དེ་ཕྱིར་ཟག་མེད་བསྒྲུབ་བྱ་ནི། །འཇིག་མེད་བླ་ན་མེད་པ་སྟེ། །འགྲོ་བའི་དོན་བྱ་ནུས་ལྡན་པ། །བདེ་བ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱོབ་པའི་སྐུ་ནི་དེ་ཉིད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ ཡང་ནི་གནས་པའི་སྐུ།།ལོངས་སྤྱོད་སྤྲུལ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན། །ཐེག་ཆེན་བླ་ན་མེད་པར་ནི། །གཉིས་པོའང་མཁས་པའི་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། །གཞན་ནི་དེ་ཡི་སྦྱོར་མིན་པས། །རང་དང་གཞན་དོན་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་། །བསྒྲུབ་བྱ་སྐུ་དེར་བསྒོམས་ པ་ཡིས།།རོ་གཅིག་གསལ་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །འདི་ནི་ཐུབ་ཆེན་ཆོས་སྐུའི་མཚན། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡི། །ལམ་དེ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ལས་ཀྱང་། །གཙོ་བོ་དེ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་སོགས་ལས་ལས་གཉིས་པོ་དེ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྐུ་གསུམ་པོ་འདིར་ ནི།།ཕ་རོལ་ཕྱིན་རིམ་དེ་ལྟ་བུར། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་སོགས་པས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་དུ་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། །ལྷ་ཡི་ཕྱག་རྒྱའི་དངོས་པོ་སྟེ། །གཙོ་བོ་དང་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་བ། །སྤྲོ་དང་བསྡུ་བ་ཡིས་ཀྱང་ངོ་། །གང་ ཞིག་ལ་ལར་བདེ་ཆེན་པོར།།བསམ་མི་ཁྱབ་ཀུན་སྟོབས་ལས་ཀྱང་། །བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་དང་གནས་ཀྱི་སྐུ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱར་རབ་བསྡུས་ཏེ། །ཆོས་རྣམས་ཉིད་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དེ་ཉིད་ལས་བྱུང་བསྒོམ་པར་བྱ། །ལུས་ལ་སོགས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱང་། །དེ་ ཡི་ངོ་བོར་བརྟགས་ནའོ།།རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ནི། །བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིས་ཏེ། །རང་བཞིན་ཞེས་བྱའི་རྣལ་འབྱོར་ཆེར། །བསྒྲུབ་བྱ་གཉིས་པོའང་དེ་བཞིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
梵语：Abhiṣeka Artha Nirukti Nāma
藏语：དབང་གི་དོན་ངེས་པར་བརྗོད་པ
汉译：灌顶义理解说论
顶礼世尊吉祥金刚萨埵！
法身大乐遍及二身，
恒常顶礼金刚持。
今当确解灌顶义，
广说成就乐为果。
即刻成就此萨埵，
实不应理因灌顶，
即得解脱非主要，
从他广说如自证。
如所成就有坏故，
解脱亦应成坏灭，
是故无漏所成就，
无坏无上最胜果。
能作利益诸众生，
犹如虚空之安乐，
即是救护之身相，
此即名为法身也。
复次安住此身中，
受用化身为体相，
无上大乘所成就，
智者二身为所证。
余非彼之瑜伽故，
为成自他二利故，
波罗蜜多大乘中，
修习成就此身故。
一味明显不思议，
此即大仙法身相，
般若波罗蜜多道，
由修彼力得主尊。
布施等行成二身，
此中三身为所成，
波罗蜜多如是次，
布施持戒忍精进，
禅定智慧等为因。
瑜伽续中所成就，
即是天尊印相体，
主尊与及坛城众，
放射收摄等亦然。
于某处所大乐中，
不思议力悉具足，
所成二身及住身，
摄为所谓自性身。
一切诸法之体性，
从彼而生当修习，
身等诸业亦如是，
观察即是彼体性。
分说二种之因由，
乃是福德资粮因，
所谓自性大瑜伽，
二种所成亦复然。

 དེ་ཕྱིར་རྒྱུད་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུ། །ཕྱག་རྒྱ་མོ་ཡི་བརྡ་ཡིས་ནི། །དབང་བསྐུར་དང་ལས་ཆོས་ སྐུ་ཡི།།རང་བཞིན་དུ་ཡང་མཚོན་པ་ཙམ། །གཙོ་བོ་དེ་ཉིད་གཅིག་པུར་མཚོན། །ཁ་ཅིག་གཞན་གྱིས་དེ་ལྟར་རིག་།དེ་ཉིད་སྒྲུབ་ཐབས་དང་བཅས་པར། །འདིར་མཚོན་ནོ་ཞེས་གཞན་རྣམས་གནས། །ཕྱག་རྒྱ་ཡིས་ནི་སྐུ་གསུམ་མོ། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་འདིར་རབ་མཚོན། ། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་དབང་བསྐུར་ལ། །མཁས་རྣམས་གཞན་དག་དེ་ལྟར་སྨྲ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་དང་པོའི་བསམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པ་དག་གི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བ་མ ལུས་པའི་དོན་གྱི་བྱ་བ་མཛད་ཅིང་།ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པར་བཏོན་པ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་གཞི་མ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ཆོས་ ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་སྒོམ་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི།མི་ཤེས་པར་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དེ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐོབ་ནི་ནི་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དོ། །གཙོ་ བོ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་དེའི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་མ་གྱུར་ན་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་པོ་དེར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ།།དེའི་ཕྱིར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱག་རྒྱས་མཚོན་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཙམ་སོ་སོར་སྣང་ བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་མཐུན་པར་སྣང་བ་དེ་ཉིད་དུས་ཕྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མོར་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བར་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནོར་བུའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པའི་ཕྱི་རོལ་དུ་མ་སོང་བའི་བར་མ་ དོན་གནས་པ་ལ་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ན་དམིགས་པ་གཞན་ཐམས་ཅད་དང་རབ་ཏུ་འགལ་བར་གྱུར་པའི་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོའི་ཡེ་ཤེས་ནི་དེའི་དཔེར་གྱུར་པར་བལྟས་ཏེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ།།དེའི་རྣམ་པ་དང་མཐུན་པ་ལ་བརྟགས་ པ་ལས་དཔེ་དང་ལྡན་པའི་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་དཔེ་འདིས་ཤིན་ཏུ་ཐར་པའི་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
是故一切诸续中，
以印母之密意相，
灌顶及业法身等，
唯是表示自性相。
唯表主尊一体性，
有谓他者如是知，
此有成就方便故，
他者住于此表示。
手印表示三身相，
于此分别善表示，
如是智慧灌顶中，
诸智者等如是说。
其中第一分之意趣如是：大乐之体不可思议，成为圆满受用身与化身之所依，如如意宝珠般成办一切众生之利益事业，并能尽除一切烦恼习气种子。诸佛功德极清净习气之所依阿赖耶识转依之相，果位主尊法身，即极清净法界自性，应当以瑜伽续之修法来成就，若无智慧则不应修习，因为此中无所缘之智。若已获得则修习无义。若未近得主尊出世间道之体性，则非了知非主要之体性。
因此，以一切如来加持之手印所表示的无分别大乐，唯一显现与真如相顺之相，后时应当修习彼真如解脱。依据续部所说手印母之正确修持，根据上师口诀，于菩提心jewel中心处所住，不外散之中阴位所缘时，与一切其他所缘完全相违之无二显现大乐体性智慧，应视为彼之比喻而修习。由观察与其相貌相顺之故，具有譬喻之胜义智慧亦以此喻，于极欲求解脱之胜义智慧者，能作极为贴近之表示。


།དེ་བས་ན་འདིར་བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་ལས་དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ངེས་པར་ཤེས་པར་གྱུར་ན་ནམ་མཁའ་ རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་དང་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་དང་བཅས་པའི་སྦྱོར་བའང་མཚོན་པ་ཡིན་ལ།དེ་གུས་པ་དང་བཅས་པས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་དམ་ཚིག་དང་ལྡན་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བསྒོམ་པའམ། ལྷའི་དངོས་པོ་དང་ པོར་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་དང་།དམ་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྷུར་བླངས་པའི་སྟོབས་ལས་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་རབ་ཏུ་བདེ་བ་དང་སྐུ་གསུམ་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་པའི་དུས་སུ་གཙོ་བོའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། སྐུ་གཉིས་པོའི་རྟེན་དེ་ཉིད་མཚོན་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་ཕྱོགས་དང་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཉིས་པའི་དགོངས་པ་ཡང་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་བདག་གིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་བས་ཀྱང་དེའི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གྱིས་བསྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པ་ དེས་ན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ཀྱང་མཚོན་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ།།དེ་ལ་སྒྲུབ་ཐབས་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཚོགས་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དུ་དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ལྷའི་དངོས་པོ་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ།།དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བས་མཚོན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་མ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་རྩོམ་པར་བྱེད་པའི་དུས་ན་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ ཞེས་སོ།

我来为您翻译这段藏文：
因此，若从上师们的口诀中确实了知了胜义智慧，则表示虚空金刚之修习以及生圆次第天瑜伽相应之修法，应当以具足恭敬心及誓言而不间断地修习。圆满修习此法，或以最初修习天尊体性之力，以及精进持守大誓言之力，将极为迅速地获得殊胜安乐与三身。
在智慧智慧灌顶之时，因为是主要的缘故，故表示法身，即二身之所依，此乃第一分之意趣。
第二分之密意亦是：虽然无漏大乐亦是我所应当成就，然而除其成就方便外，不能以他法成就，因此应知亦表示成就方便。其中成就方便即为见到世间与出世间资粮故而修习道之自性。
复次，如同瑜伽续中之誓言，天尊体性即一切如来智慧印所印持之智慧。此复由智慧智慧灌顶所表示之真如智慧之相，于开始生起次第之时，亦如是表示生起次第。


།དེ་ལ་ཆོ་ག་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་སྙེད་དུ་རབ་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་སྤྲོ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་མོའི་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མཐོར་བར་བྱ་བ་དང་། ནུ་མ་སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རེག་པར་བྱ་བ་ དང་།རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་བཅས་པ་དང་། དུང་མོ་རྣ་པས་ཐོས་པར་བྱ་བ་དང་། མ་མཆུའི་རོ་མྱང་བར་བྱ་བ་དང་། ལུས་པོ་ལ་རི་དགས་ཀྱི་ལྟེ་བས་བྱུགས་པའི་དྲི་མ་མནམ་ཞིང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱས་ལ། དེ་ དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དང་།གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ངོ་བོར་ཡང་དག་པར་བཟུང་སྟེ་ཡང་དག་པར་བརྩམས་པ་ཉིད་ལས་མཚོན་པར་བྱའོ། །ཕྱག་རྒྱ་ གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་པོ་བསྡམས་པས་བླངས་པའི་ནུ་མ་ལ་སོགས་པའི་སྲ་བ་རྣམས་ནི་སའི་རང་བཞིན་རེག་བྱ་ཤེས་པའི་དམིགས་བྱར་གྱུར་པ་རང་སྣང་བ་ཙམ་པོ་དེས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དམིགས་པ་ལས་གཞན་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བརྟག་པར་མི་བྱའོ།།དེ་ལྟ་བུའི་ཆོ་ག་དང་ ཡེ་ཤེས་སུ་བཅས་པར་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་གཏི་མུག་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནས་པ་དང་།གཏི་མུག་དགའ་མ་སྟེ་རྡོ་རྗེར་གནས་སོ། །ཐབས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་གནས་པ་ལས་བསྙེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡན་ལག་དང་པོ་སྟེ། ངེས་པར་རིག་ པར་བྱེད་པའི་ཆར་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་པར་ཡང་དག་པར་མཚོན་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་གསུངས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་རབ་སྦྱོར་བ། །གང་ཡིན་པ་འདི་བསྙེན་པར་གསུངས། །ཞེས་སོ། །འདིར་ཕྱིས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པར་གྱུར་པ་རྣམས་དང་།གཏི་མུག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང་། གཏི་མུག་དགའ་མ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་བླ་མ་དང་སློབ་མ་མཁས་པ་དག་གིས་ཇི་ལྟ་ བའི་མན་ངག་གིས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

我来为您翻译这段藏文：
其中仪轨，即如吉祥密集等诸多简略续中所说之相，对于具有欢喜心的修行者而言，应当观察印母之身形等，触摸坚实乳房等，具有贪著，以耳闻其言语，品尝其唇之味，以麝香涂身闻其香气，并应如实了知这些事物如幻，与此同时所生之喜乐，即是毗卢遮那等如来以及色金刚女等自性资粮道之本质，应当如实把握并精进修持而表示。
印母之身所摄持的坚实乳房等，乃是地之自性，作为触觉所知之所缘境，仅是自显现而已，除了随顺外境之所缘外，不应作丝毫他想。
如是具足仪轨与智慧而生起的喜乐，即是世尊毗卢遮那安住于愚痴受用，以及愚痴欢喜母即金刚之所依。从方便阶段而言，近修之相为第一支分，作为决定了知分而摄受之后即刻表示。
如是所说："所修与修行相应者，此即称为近修。"此处后续所作，即是毗卢遮那等一切如来圆满摄集者们，以及愚痴金刚等、诸菩萨、愚痴欢喜母等之放光摄收等，应当由上师与具智弟子依据如实口诀而行。


།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ཀྱི་པདྨ་ནི། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ནང་ཟུར་གསུམ་པ་དང་། ནམ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཅན་དང་། སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ནི་ས་རྣམས་རྣམ་པར་ དག་པའི་དམིགས་པར་བྱ་བར་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པ་སྲ་ཞིང་མཁྲེགས་པའི་ངོ་བོ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཁ་གྱེན་དུ་བལྟས་པས་ཆོས ཀྱི་དབྱིངས་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་།ཟག་པ་མེད་པ་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ་སོར་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་མ་མཐོང་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ལས་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ དེའི་གཉིས་སུ་དབྱེ་བའི་སྦྱོར་བའི་བདག་ཉིད་དང་བྲལ་མོད་ཀྱང་།གཙོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དམིགས་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ཆུའི་ཁམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཤེར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མི་བསྐྱོད་པ་དང་། མཱ་མ་ཀཱི་ཞེ་སྡང་ལ་སྤྱོད་པར་ གནས་པ་སྟེ་ཞེ་སྡང་དགའ་མ་དང་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའོ།།ཐབས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་ཡན་ལག་གཉིས་པ་སྟེ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་དེ་མ་ཐག་པར་མཚོན་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱར་བ། །ཉེ་བར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་འདོད། །ཅེས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་ དབྱིངས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ཉིད་ཀྱི་པདྨ་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་གཟུགས་དེའི་ནང་དུ་གཞུག་པ་དང་།དབྱུང་བར་ལྡན་པ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་རྡོ་རྗེས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པར་བྱས་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཟག་པ་ མེད་པ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་མཚོན་པར་བྱེད་བ་དེ་མང་དུ་བྱའོ།།དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱས་རིག་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེར་ཡང་པདྨ་གང་ཡིན་པའི་ནང་དུ་དྲུལ་བའི་མཐུས་བྱུང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང་། དེའི་དམིགས་པར་བྱ་བར་གྱུར་པ་དྲུལ་བའི་དབང་གིས་དྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ གྱི་ཕྱིར་ན་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང་གོས་དཀར་མོ་སྟེ།ཆགས་པ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནས་པ་འདོད་ཆགས་དགའ་མ་དང་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེའོ།

正因如此，法界印之莲花，即是身语意内空性的内三角形，以及虚空本性，向上逐渐开展，是诸地清净之所缘，极为清净的法界自性不二真实智慧之自性中，金刚杵坚硬本性与虚空平等之空性所缘相应，向上仰望时法界无二且无漏，是见道之本质，于一切处作为法界别别了知之相而显现。此由印契而得了知。
其中金刚与莲花无二之智慧，虽离彼二分别之瑜伽自性，然其所缘之主尊，与水界自性湿润性相合而生起之喜乐，即是世尊不动佛与玛玛吉，安住于瞋怒受用，即瞋怒欢喜母与瞋怒金刚。从方便阶段而言，第二支分即近修，随即表示。
如是所说："金刚莲花等合一，许为近修。"
于彼法界印之莲花开敷，于法界之相内进出相应，以真实智慧自性之金刚反复专注一境，表示一切事物别别观察之相无漏修道自性，应当多加修习。此由印契而得了知。
其中于莲花内因搅动力而生起之智慧，及其所缘之因搅动而生暖性，由其自性之故，与此同生之喜乐，即是世尊无量光佛与白衣母，安住于贪欲受用，即贪欲欢喜母与贪欲金刚。


 །དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡན་ལག་ གསུམ་པའི་དེ་མ་ཐག་པར་མཚོན་པའོ།།དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེར་ལྡན་བྱ་སྟེ། །བསྐྱོད་པ་བསྒྲུབ་པར་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དག་ཤེས་ རབ་དང་ཐབས་སུ་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་སྦྱར་བ་བྱ་བ་ལ་སྔོན་དུ་སྦྱོར་བ་བྱས་པའི་བདེ་བ་དང་བདེ་བ་མཚུངས་པར་སོ་སོར་རིག་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་སེམས་དེ་ལ་བསྙེམས་པ་དང་སྤྲོ་བ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཙོ་བོ་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ།ང་རྒྱལ་དང་། ཆང་གི་ངོ་བོ་དང་། བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་བཟུང་བ་སྟེ་ཕྱག་རྒྱས་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནི་ཆགས་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཐུན་མོང་བ་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་གྱི། འདི་ཡན་ལག་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྗེས་སུ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གིས་གཉིས་སུ་མེད པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཤིན་ཏུ་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མཆོག་ཏུ་དམ་པ་དགའ་བར་གཏི་མུག་དང་།ཞེ་སྡང་དང་། འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཚུལ་རྣམས་རོ་མཉམ་པར་གྱུར་པ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་དམིགས་པ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བར་བརྟུན་པའི་ཡེ་ཤེས་བསྒྲུབ་བྱར་མངོན་དུ་ ཕྱོགས་པའི་ལམ་བརྟུན་པས་མཚོན་པ་སྟེ།མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་བཟུང་ངོ་། །དེ་ནི་ཕྱག་རྒྱས་རིག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ནོར་བུའི་རྩ་བུ་ག་གང་ཡིན་པ་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་འཆུག་ཅིང་གཡོ་བ་རླུང་གི་ཁམས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རེག་བྱར་ དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་ནི་བདེ་བར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀུན་ནས་སྨྲས་པའི་བྱ་བ་རྣམས་མི་འཇུག་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་ལས་ཀྱི་རྐྱེན་རྣམས་འཆུག་པ་མེད་ཅིང་བར་ཆད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མངོན་དུ་བྱས པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ།དེ་ནི་གཏི་མུག་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རོ་མཉམ་པའི་རང་བཞིན་རིག་པར་བྱེད་པ་པོ་རྩེ་མོའི་བུ་གའི་དཀྱིལ་དུ་རེག་བྱ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ བདེ་བ་གང་ཡིན་པའོ།

这是从方便阶段而言的第三支分修习，随即表示。如是所说："应当具足吽啪字，说为修习动摇。"
在此阶段，一切如来及其般若自性，由般若方便极为专注而生起的前行所作之前行所生之乐，与乐相等别别了知的增上我慢心，其中的傲慢与欢喜，即是世尊主尊宝，具有我慢、酒之本性及无间道之本性，由印契而得了知。此乃贪心本性之共同贪欲金刚所摄，并非别支分。
其后由般若方便二者无二别别显现极为修习而生起的最胜喜乐中，愚痴、瞋恨、贪欲诸相等味，极为清净法界所缘最胜喜乐坚固智慧，成就所向之道坚固所表示，即是究竟道之所执。此由印契而得了知。
其中于宝珠根孔中菩提心具大乐动摇，风界菩提心触对所缘之智慧，即是安乐论中所说诸事不入之金刚真实智慧自性，于成就现前中业缘无动无障碍而现前果，即是愚痴、瞋恨、贪欲等等味自性能了知者，于顶孔中触对体验相最胜喜乐自性同生之乐。


།དེ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་ཕྲག་དོག་ཏུ་འདོད་པ་དམ་ཚིག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པར་གནས་པའི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་དང་རྡོ་རྗེ་དགའ་མའོ། །ཐབས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལས་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་ མུག་གི་རྒྱུ་རྣམས་ཞི་བར་གྱུར་པས་བདེ་བའི་སྦྱོར་བ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་མེད་དོ།།དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་ཡན་ལག་བཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། རང་གི་བདེ་བ་རང་བཞིན་བཞི། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་ བོར་བཤད་པ་ཡིན།།ཞེས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་པ་བཞི་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དུས་འདིར་ཡིད་མཉམ་པར་བཞག་པས་གཏི་མུག་དང་། ཞེ་སྡང་དང་། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་སྤྱོད་པར་འཇུག་པ་རྣམས་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ཐ་མ་ཐ་མ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱར་རོ། །དེ་རྣམས་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་དེའི་ངོ་བོར་སོན་པའོ། །རྒྱུད ལས་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དེས་གཤིན་རྗེ་མཐར་འབྱིན་དང་།ཤེས་རབ་མཐར་འབྱིན་དང་། པདྨ་མཐར་འབྱིན་དང་། བགེགས་མཐར་འབྱིན་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་སུ་ཡང་འདིར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གཏི་མུག་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཤིན་རྗེ་མཐར་འབྱིན་ནོ། །ཞེ་ སྡང་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་འབྱིན་པའོ།།འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་པདྨ་མཐར་འབྱིན་པའོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་བགེགས་མཐར་འབྱིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་ནི་བགེགས་ཀྱི་རྒྱུན་རྣམས་བསྐྲད་པས་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་ པ།གཏི་མུག་གཏི་མུག་ལོངས་སྤྱོད་པས། །གཤིན་རྗེ་མཐར་ཕྱིན་གཏི་མུག་ཟད། །ཅེས་པ་ནས་བརྩམས་ནས། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཟད་ཡེ་ཤེས་ནི། །བགེགས་མཐར་འབྱིན་པར་འདིར་བཤད་དོ། །ཞེས་པ་ཇི་སྙེད་པའོ།

这是如实相应的世尊，即是世尊不空成就嫉妒欲乐三昧耶受用住处的三昧耶金刚与金刚喜母。从方便阶段而言，贪欲、瞋恨、愚痴诸因寂灭，故于安乐瑜伽极为广大的果中无有受用其他果。
此即是大修习所说的第四支分之相，如是所说："自乐自性四，说为大修习。"
在第四受用阶段，于此般若智慧时，由心等住而愚痴、瞋恨、贪欲等诸极行趣入等成为一味。彼等习气之相的最后最后清净之相如实相应。彼等尽智即烦恼障与所知障等诸相皆示其本性。
续中所说的印契，于此亦表示为阎魔究竟、般若究竟、莲花究竟、障碍究竟等之形相。其中愚痴尽智即是阎魔究竟，瞋恨尽智即是般若究竟，贪欲尽智即是莲花究竟，一切障碍尽智即是障碍究竟，获得法身是因为驱除了障碍相续。
如是所说："由愚痴愚痴受用，阎魔究竟愚痴尽"，乃至"一切障碍尽智慧，此说为障碍究竟"等如是诸句。


 །དེ་སྙེད་ཀྱིས་ནི་གཏི་མུག་དང་ཞེ་སྡང་དང་འདོད་ཆགས་ ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་།དེའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཚོགས་ཀྱི་ལམ་དང་། མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་མོས་པ་སྤྱོད་པ་དང་། བསམ་པ་ཀུན་དུ་དག་པ་དང་། རྣམ་པར་སྨིན་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དང་། རྣམ་པར་བྲལ་བའི་སར་འགྲོ་བ་རྣམས་དང་། དེར་སོང་བ་རྣམས་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྙེན་པ་དང་། ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་དང་། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐོབ་པའི་རྟགས་སམ་རྒྱུ་སྟེ། ཤེས རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་རིམ་པ་དང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྦྱོར་རོ།།རྩོམ་པ་དང་། སོ་སོར་རིག་པ་ཙམ་དང་། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རོ་གཅིག་པ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་དཔེར་གྱུར་པ་སྟེ། དཔེ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅིང་མཚོན་ པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཕྱག་རྒྱས་བཏབ་པའོ།།དེའི་རྒྱུ་སྒྲུབ་ཐབས་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དེས་འདིར་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱས་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ལས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་དག་པས་ཉོན་མོངས་པ་ དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཏེ།ལས་རྣམ་པར་དག་པས་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་ནའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་ན། །ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེའི་སྒྲིབ་པ་འདག་།ལས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ རྣམ་དག་པའི།།ལས་ལས་འབྲས་བུ་དག་པ་སྐྱེ། །ཞེས་སོ། །འདིས་ན་བསྒྲུབ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ནི་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་ཟད་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུ་ དང་།མཉམ་པ་ཉིད་དང་། སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་། སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་རྒྱུ་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐབས་སུ་བཅས་པ་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ཕྱག་རྒྱའི་དཔེ་ལས་མཚོན་པ་ ཡིན་ནོ།

如是以愚痴、瞋恨、贪欲等及其习气的对治分之资粮道、见道、修道所摄的胜解行、遍清净意乐、异熟、离一切障碍地之趣入者，及已趣入者于吉祥密集等之近依、近近依、修习、大修习诸相，是获得极清净智慧的标志或因，如理相应于般若灌顶之次第。
创作、单纯了知、观察、智慧生起，是大乐一味大金刚持的譬喻，为具足譬喻而正获得及表示之因相，是一切如来印契所印。其因四种修习方便于此正表示即是印契所了知。此后由一切业清净而成为烦恼障与所知障大清净，因为由业清净而获得果清净。
如是所说："一切诸业若清净，烦恼金刚障清净，一切诸业若清净，从业生起清净果。"
由此所修法身之相，即是无障、无尽、无灭，无二大乐极清净法界智慧自性，即是镜像智、平等性智、妙观察智、成所作智之自性圆满受用身与化身之因所修，与一切佛陀方便俱，于此咒乘由印契譬喻而表示。


།འདིས་ན་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་པར་ཡན་ལག་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འདུས་ནས། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཕྱིན་པ་ན་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བས་པདྨ་ལ་ནོར་བུའི་ཐོར་ཏོས་མནན་ནས་རླུང་གིས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་ལ་གོམས་པར་བྱ་ཞིང་། ཡི་ གེ་ཕཊ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་གཟུང་བར་བྱའོ།།དེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་ཆོད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་དབང་པོའི་ཚོགས་རྣམས་སོ་སོར་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་ཙམ་དུ་སྣང་བར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ།གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གསུངས་གཅིག་ཏུ་ཞི་བདེ་གསུང་བའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་དཔེར་གྱུར་པ་ནི། དཔེ་དེ་དང་ དཔེ་དང་ལྡན་པ་དག་མི་ཕྱེད་པར་མོས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་དེ་ཉིད་འདིར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱིས་འདི་ལ་ཡང་དག་པར་མཚོན་པར་བྱའོ།།ཡང་དག་པར་མཚོན་པ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་དང་། དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བར་ལྷའི་ དངོས་པོའི་རྣལ་འབྱོར་བྱས་ལ།སྙིང་གར་ཟླ་བ་དང་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེར་གུས་པས་རྒྱུན་མ་ཆད་པར་ཡུན་རིང་པོར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་། དམ་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་དང་ལྡན་པར་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཇི་ལྟ་བ་ བཞིན་དུ་དེ་བསྒོམས་ན་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་དེར་རབ་ཏུ་མྱུར་བར་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་ལྟར་ཕྱོགས་གཉིས་པའི་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་དང་། སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཙམ་ནི་མཚོན་ པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ།།དེ་ཁོ་ན་ཙམ་ཞིག་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཙམ་གྱིས་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་སྦྱོར་བ་མེད་པས་ནའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་སྐུ་གཉིས་པོ་ཡང་ཡེ་ཤེས་ཡང་དག་པར་བསྡུ་ཞིང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་ཆོས་ ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་དེར་གྱུར་པའི་ནང་དུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོའོ།

由此修法之相，立即与具最胜支分之手印相会，当菩提心至金刚宝顶时，依教授以宝髻压于莲花上，应当修习以气息获胜，并应以"啪"等咒语正持。
其俱生喜乐无有间断且不可言说，诸根聚各自融入，唯现为大乐，极为清净法界智慧自性法身近表示。一切如来说为无二超越言说之本性显现，因为宣说为一味寂乐，故应获得。金刚持之譬喻，与彼譬喻及具譬喻不可分离，以胜解即是真如自性，于此以等持心正表示。
正表示坚固后，如实现证次第及如实誓言，修习天身瑜伽，于心间月轮及"吽"等字上，以恭敬心长时间不间断修习俱生瑜伽虚空金刚，应如教授而具足誓言行持修习。如是修习则速得彼极乐。
如是为第二方说。第三方意趣是：非唯法身无修习方便，亦非唯修习方便为所表示。因为于此大乘非唯修习真如，为何如此？因为仅此无有利益众生之加行。因此，其余二身亦应摄集智慧并修习。如是于波罗蜜多乘中，于清净法界中，法身智慧称为法身是所修之主要。


།དེར་གནས་པ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་། དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུར་གསལ་བའི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་དང་། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པར་ མངོན་དུ་རྟོགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང་།དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་དེ་རྣམས་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་ བ་འབྲས་བུ་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ།།དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འབྲས་བུ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པས་སོ། །དེ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་ལུགས་ཇི་ལྟ་བར་རྒྱུད་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་ དག་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་མི་བསྐྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོའོ།།དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སྣང་བའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བ་ནི་མེ་ལོང་ ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་ངོ་བོའོ།།སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནི་མཉམ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་སྟེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དོན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རྗེས་སུ་རྟོག་ཅིང་ཡོངས་སུ་ གཅོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ།འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གཉིས་པ་སྟེ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་མཛད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བྱ་བ་ ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཏེ།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གཞན་མ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྐུ་གསུམ་ཆར་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་མཉམ་པའི་ཕྱག་རྒྱས་བརྡ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

住于彼处时，一切事物及一切义之自性如影像般明显的镜像般智慧，及证悟一切佛平等性之平等性智慧，以及如实通达一切义相之一切事物本性而遍断的妙观察智慧，此三智慧之自性即是所谓圆满受用身，为另一果位。
如是具有成办一切众生利益事业之特征的作业精进智慧，即是所许为化身果位。
其后于密乘中，如理如实诸续中，极为清净法界本性金刚持自性不动智慧之体性，极为清净智慧之本性即称为法身，是所修之主要。
如是显现为种种相之一切事物明显，是镜像般智慧之自性，即毗卢遮那之本性。证悟一切佛平等性之自性是平等性智慧之自体性，即宝生佛之自性。随观并遍断一切义之一切事物之特征是妙观察智慧之自性，即无量光佛之自体性。彼等是第二所修果位，称为圆满受用身。
如是具有成办种种众生利益事业之特征的作业精进智慧之自性是不空成就之自性，即是其他所修果位称为化身。
如是三身皆是所修。因此，凡是所修，皆应以等同一切如来之手印如实表示。


།འདིས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་ཕྱིན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་གཉིས་པར་སྨྲས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་བརྟན་པར་བྱས་པས་དེའི་ལྷན་ཅིག་བྱུང་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་དུ་དབྱེ་བར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་ཙམ་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྣང་བ་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་སོ་སོར་ཐིམ་པ་ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ སོགས་པ་མནན་པའི་རང་བཞིན་སོ་སོ་རང་རིག་པ་གཅིག་པུར་གནས་ཤིང་གཞི་དང་བྲལ་བ།བདེ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་མཚོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ། །བྱང་ ཆུབ་སེམས་གཏོང་མི་བྱེད་ན།།དགའ་བ་ལས་སྐྱེས་བརྗོད་མེད་བདེ། །དེ་སྲིད་རྣམ་པར་མི་གཅོད་ཐོབ། །ཅེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྡོ་རྗེའི་ཐོར་ཏོ་ནས་ཐོན་ཀར་ཡང་དག་པར་བྱུང་སྟེ། གནས་མེད་པར་གནས་པ་ཡང་ཡུལ་རབ་ཏུ་ཉེ་བ་ལྟ་བུ་ལ་དམིགས་བའི་དབང་གིས་ ཁ་ཕྱིར་བལྟས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བའི་དངོས་བོར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཡེ་ཤེས་རང་རིག་པ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་མཚོན་པའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨོ་གང་ཡིན་པའི་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ངོ་བོ་དེ་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུ་ལས་ཕྱིར་བལྟས་ནས་ཐོག་མ་ འཕྲོས་པའི་ཡོངས་སུ་དགའ་བ་རང་རིག་པ་དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་དོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐུ་གསུམ་པོ་རྣམས་དུས་ཇི་ལྟ་བར་ཕྱག་རྒྱས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་བརྟན་པར་མཚོན་པར་བྱ་ཞིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ནི་ལྷའི་དངོས་པོའི་ཕྱག་ རྒྱ་དང་།སྔགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཕྱག་རྒྱ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྩ་བ་སྟེ། དེ་སྔོན་དུ་བྱས་ལ་དེ་ནས་ཕྱིས་ནི་གཉིས་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་དམ་ཚིག་དང་བཅས་པར་བསྒོམས་ན་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བར་སྐུ་རྣམས་མྱུར་དུ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་སྨྲ་བར་སེམས་ ཏེ།ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་སྐུ་གསུམ་པོའི་བདག་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་དེ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དུས་མཚོན་པར་བྱ་བར་རིགས་སོ་ཞེས་སོ།

由此，在授予智慧灌顶时，金刚宝顶之菩提心处，以二方所说之方式，如实教授而令菩提心稳固，其俱生即是离于自他分别显现，唯是无二大乐极喜显现，一切散乱聚皆各自融入，压制语言分别等之自性，唯一安住于各别自证而离基础，应随证悟等同虚空之乐唯是自证。此即表征法身之特征。
如是所说："若瑜伽士，乃至不舍菩提心，从喜所生无言乐，尔时获得无间断。"
菩提心从金刚顶端正确生起时，无住而住，亦因缘取如极近对境，向外观照之菩提心受用为乐之体性智慧自证，即是表征圆满受用身之特征。
于智慧莲花之内受用菩提心之本性，从金刚宝向外观照初始流溢之遍喜自证，即是化身之特征。
因此，应如实以手印如理教授而显明稳固三身，并如实证悟。此是本尊事业手印与咒语事业手印大瑜伽之根本，以此为先，其后修持具誓言之第二事业，则能极速迅疾获得诸身。
第三方如是认为：于喜金刚等母续中，应当于智慧灌顶时表示如是三身自性之所修。


 །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་གཙོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཙམ་མཚོན་ པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་གཅིག་གོ།།དེ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ནོ། །དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལྟ་བུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པས་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་། སྤྲུལ་ པའི་སྐུ་དང་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་གཞན་ཏེ།འདི་ལྟར་སྣང་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་རང་རིག་པ་བདེ་བར་སྣང་བ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོའི་རང་བཞིན་ཅན་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་རབ་ཏུ་མཚོན་པ་སྟེ། གང་ཡང་ཀུནྡ་དང་། དུང་ལྟ་ བུའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རང་རིག་པ་དེ་ནི་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུའི་རང་རིག་པའོ།།དེ་ལྟར་གསུངས་པ། ཀུན་རྫོབ་དུང་དང་ཀུནྡ་འདྲ། །རྣམ་པ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་ཅན། །ཁུ་བའི་དངོས་འགྱུར་བཅོམ་ལྡན་འདས། །དེ་བདེ་འདོད་ལྡོན་མར་ནི་བཤད། །ཅེས་པ་ནི་དེ་ཉིད་ མཆོག་ཏུ་དགའ་བོ་དང་བྲལ་བའི་དགའ་བའི་དབུས་སུ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཁས་པ་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པར་སེམས་སོ།།གང་གི་ཚེ་གསུངས་པ། མཆོག་དང་བྲལ་བའི་དབུས་དག་ཏུ། །བརྟན་པར་བྱ་སྟེ་ཏེ་མཚོན་བྱ་བརྟག་།དགའ་བ་གསུམ་པོ་རྣམ་ སྤངས་པ།།བྲལ་བའི་དང་པོ་མཚོན་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །འོ་ན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཞི་བ་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་གྱིས་ན་འདིར་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་སྨད་པར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན་དེ་གསུངས་པ། །བདེ་བ་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་གང་། །གང་ཕྱིར་བདེ་བདེ་ཉིད་མིན། ། ཞེས་གསུངས་པས་ནའོ། །གཞན་ཡང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སུ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཙམ་དེ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་གསུངས་པས། དེར་ཡང་ཐེག་པའི་དབྱེ་བ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་དབྱེ་བ་མེད དེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན་ཡང་ངོ་།།འོ་ན་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ནི་ཡོད་ལ་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ཚུལ་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དང་། ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་ལྟ་བུའོ།

大乐事业俱生自性主要表征唯法身，此为一说。彼与种种修法等亦然，此为他说。如实随顺一切如来之如是手印誓言，表征法身、圆满受用身及化身二者，此为他说。
如是无显现等同虚空之大乐自证乐显，即是瑜伽母轮自性之法身殊胜表征。又如白檀、海螺般之菩提心自证，即是吉祥黑怖尊圆满受用身之自证。
如是所说："世俗如螺及白檀，具有安乐之自性，精华事转世尊尊，彼乐称为如意树。"此即表征离最胜喜之喜中央，具理智者如是认为。
如所说："离胜之中央，应当作稳固而表征，远离三种喜，表征离之初。"
若然，所修大乐非寂，以修行义故，此处诽谤喜金刚续。云何？如是所说："生起大乐者，以何乐非乐自性。"故如是。
复次，于波罗蜜多乘般若波罗蜜多等中亦说唯无二即是所修，故于彼乘之差别中真如无别，若有差别则非真如。
若然，方便有别而果无别，其理云何？因不同故见果不同，如稻芽与麦芽。


 །གཞན་དུ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ ཡིན་པར་གོལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་མ་ཡིན་ཏེ།བསྒྱུར་བ་དང་བྱེད་རྒྱུ་དག་ནི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཐོབ་བྱ་ཐོབ་བྱེད་ལ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མེད་དོ། །དེ་བས་དེའི་ཐོབ་བྱ་ཙམ་གྱི་ཐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་དག་ཏུ་ གསལ་བར་རོ་གཅིག་པ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདུས་མ་བྱས་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་གཙོ་བོ་འདི་ལ་དབྱེ་བ་མེད་དོ།།འདི་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་གི་དུས་སུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞིང་། མཆོག་དང་བྲལ་ བའི་དབུས་གང་ཡིན་པར་ཡང་དེ་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དེར་ནི་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་རགས་པའི་ཕྱིར་ན་ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རོ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་བྱ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་སོ་སོར་རིག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བྲལ་བའི་དགའ་བའི་ཐ་མ་འདོད་ ཆགས་དང་བྲལ་བ་དག་ཟད་པས་བྱ་བ་བྱས་པ་སྟེ།དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པར་བྱ་བ་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་འདིས་ནི་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་རོ་གཅིག་པ་དེ་ཡང་དག་པར་མཚོན་ དུ་རུང་ངོ་།།དེ་ལྟར་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། བྲལ་བའི་ཐ་མར་གནས་པ་ན། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །དེ་ནི་འདིར་གཞན་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དེ། འདི་ལྟར་གསལ་ཞིང་རོ་གཅིག་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ ཅད་དུ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ།རབ་ཏུ་གསལ་བ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡང་སྒྲིབ་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་དང་གང་གི་རང་བཞིན་དབྱེ་བར་མི་ནུས་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ། དཔེར་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་སེམས་ རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་བཞིན་ནོ།།དཔེར་ན་དབྱེ་བ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ནི་རང་བཞིན་ཁོ་ནའོ། །རྟགས་དེ་ཙམ་གྱི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་དེར་གནས་པར་མི་འགྱུར་ན་ནི་གཞན་པོ་ཡང་གནས་པར་ མི་འགྱུར་ཏེ་རྟགས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།འོ་ན་དབྱེ་བ་མེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་མ་གྲུབ་སྟེ། སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ལ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པར་སྦྱར་བས་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།

若谓非能生而成解脱者，此非然。转变与作因二者以差别而成异，然于所得能得则无如是。是故彼之唯所得之方便差别，不令自性有异。
是故于此等大乘中，明显一味等同虚空之法界自性无为，此乃所修之主要，无有差别。正因此故，如是所修于智慧智之灌顶时非所表征，于离胜中央亦非表征。彼时因乐事极为粗显，故仅成办极为显明涅槃味之性相，彼时非各别了知。
是故离喜之最后，以尽离贪欲而成办。以正具誓言手印而破除一切分别之性相，以此仅能正表征最胜涅槃极明一味。
如是续中亦说："住于离之末。"如是某些上师许。
此处他人认为非理，如是明显一味大乐即是一切大乘之所修，如明显性般大乐亦是无障心之自性故。如是何者自性不可分别，彼即自性，如具明显相之心之明显事。譬如无别自性无漏心之乐事唯是自性。仅以此相故住于自性中。若彼不住于彼，则他亦不住，因相无差别故。
若谓无差别不成立，因如青色事般于乐事亦以一多相配合而分故。


 །དེ་འདི་ལྟ་སྟེ་ཇི་ལྟར་སྔོན་པོའི་དངོས་པོ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་རྒྱ་ཆེར་ཡོངས་ སུ་ཆད་པ་འདིས་ན་རྒྱ་ཆེར་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་དངོས་པོ་ཡང་སྟེ།སྔ་དྲོ་ཉི་མས་གདུངས་པ་གང་ཞིག་བསིལ་བའི་ཆུར་ཞུགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བར་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་རང་གི་རེག་བྱ་ལ་རེག་པའི་ཤེས་པ་ཡུལ་རྒྱ་ རྣམ་པར་ཆད་པར་དམིགས་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་འདིས་བདེ་བ་ལ་ཕན་གདགས་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང་།དེ་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་དངོས་པོ་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བའི་ དངོས་པོ་ཡང་ཟག་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཞིང་དེར་དེ་ལ་གཞིག་པའི་དངོས་པོ་མེད་དོ།།སེམས་དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་སེམས་དངོས་པོ་མེད་ན་ནི་རང་རིག་པ་མེད་པས་དེ་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཚད་མ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་དངོས་བོ་ལ་ནུས་པ་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ཆེན་པོའི་དངོས་པོ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་ནི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་ལ་བདེ་བ་མི་ཤིགས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བག ཆགས་རྣམས་ཐོགས་པ་དང་ཆགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ནའོ།།ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་གསལ་བ་རོ་གཅིག་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བདེ་བའི་དངོས་པོ་སྤངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མོད་ཀྱང་གདུལ་བྱ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ རྣམས་ལ་གང་དང་གང་ན་བདེ་བ་དེ་དང་དེར་ཉོན་མོངས་པས་འགགས་པར་འགྱུར་བ་དང་།འཇིགས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་འདིས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཆོག་ཏུ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་དེ་དག་ལ་ཡང་དག་པར་སྦས་ནས་རབ་ཏུ་གསལ་བའི་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཙམ་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་པར་བལྟའོ།།ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྔགས་སུ་ནི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་རབ་ཏུ་འདུལ་བར་གཟིགས་ནས་གཉིས་སུ་མེད་པ་རབ་ཏུ་གསལ་བ་ཙམ་རོ་གཅིག་པར་རབ་ཏུ་གསལ་ཞིང་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་གཞན་ དུ་གསལ་བ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་གསལ་བར་མཛད་པ་འདིས་ན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ།

这是如此：如同青色事以境相广大周遍断绝故而成广大差别，如是乐事亦然。譬如早晨为日光所炙热者入清凉水中，如是近缘乐事。若作是说，此非正理。彼中唯是触自触之识缘境相断绝明显，此仅是利益乐之事相故，彼离一多分别之相应故。
是故如明显事是自性般，乐事亦是无漏心之自性，彼中无有可坏之事。此心非应成无事，若心无事则无自证，因彼无住故成无量，且于利他事无能力故，亦与教相违故。
若谓大乐事寂静非自性者，不坏乐是一切烦恼及随烦恼习气无碍无著之体性故。
波罗蜜多乘中所说明显一味所修法身者，亦非舍离乐事。虽然如此，对于离贪欲之所化机，于何处有乐，彼处即为烦恼所碍及生怖畏，因此世尊对彼等正密大乐体性，仅以明显一味说为般若波罗蜜多，应知是说所修法身。
于大乘密中，见以大贪调伏世间，故正明显宣说无二仅明显一味，等同虚空无他明显之大乐体性是所修，故无相违。


།འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པར་ཡང་ཤིན་ཏུ་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅིང་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྟ་ཞོག་གི་།བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་ས་བརྒྱད་པ་ཉིད་ན་ཡང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་སོ།།དེ་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། རབ་ཏུ་ཞི་བར་མཐར་མི་གཡོ། །མི་མཉམ་མཉམ་པར་དབང་བསྒྱུར་བ། །རྟོག་མེད་བདེ་བདེ་ཡི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤིན་ཏུ་རྟོགས། །ཞེས་སོ། ། གང་དག་ཀྱང་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་དུ་བདེ་བའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་སྨོད་ཅིང་སྐུར་བ་བཏབ་བོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེར་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ནི་དེར་སུན་དབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེའི་དཔེའི་བདེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ འཇིག་པ་ཅན་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་གང་ཞིག་འདོད་པར་འགྱུར་ན་འདི་གསལ་ཞིང་སྤང་བར་བརྟག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སོ།།དེ་དག་ཀྱང་རྒྱ་ཆེར་ནི་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་ལེའུ་བརྒྱད་པའི་འགྲེལ་པ་མུ་ཏིག་ཕྲེང་བ་ཞེས་བྱ་བར་བདག་གིས་བླ་མ་དམ་པས་གསུངས་པས་ན་བདག་ནི་འདིར་རྒྱ་ཆེར་མི་འགོད་དོ། ། གང་དག་ཡང་བྲལ་མཐར་གནས་ཞེས་པ། བྲལ་བའི་མཐའ་མ་ན་གནས་པ་ཇི་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བྱ་བ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དེ་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མཚོན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བྲལ་མཐར་གནས་ཞེས་པ་ནི་འབྲུ་མང་པོ་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཡང་དེ་རང་བཞིན་དགའ བ་ཐ་མའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་།ཐ་མ་ནི་གསུམ་པོ་ཡོངས་ཀྱི་ཐ་མར་ནི་རིགས་པ་མ་བྱིན་པའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་བྲལ་བའི་ཐ་མར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་གསལ་བ་གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་འདུན་པ་མེད་པ་འདོད་ ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ།།འདི་ལྟར་གང་དེའི་གནས་སྐབས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་རིག་པ་མེད་དེ། ཤེས་རབ་དང་ཐབས་དག་གི་ཡུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་སོ་སོར་སྣང་བས་ ནའོ།།བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་དང་ནང་དག་གི་དོན་དུ་མ་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་ནའོ།

然而，即便在波罗蜜多乘中，且不说佛陀的无有极微障碍、极为寂静的大乐，就连菩萨第八地中也说具有极大安乐。
如是所说：
"极为寂静终不动，
不等等中得自在，
无分别乐乐故，
菩萨极为通达。"
有人说喜金刚中诽谤贬低乐为所修，此说亦非正理。因为彼中并非破斥等同虚空的无漏大乐为所修，而是若有人执著其比喻之有漏会坏之乐为所修，则此应明显观察断除。此等我已在《喜金刚第八品珍珠鬘疏》中依上师教言广说，故此不广述。
又有人说"住于离边"是指住于离边之际，以其程度为最上涅槃所作已办之自性，非由大乐所表，此说亦非正理。"住于离边"是多音节词，所说"彼自性喜为最后"者，因最后非于三者中之最后故，应知即是所修。由此，说离边等同虚空、明显无二超越言说、无欲、离贪欲为表征者，非为正解。如是，彼时无二智慧不可知，因智慧方便境相种种各别显现故。亦非超越言说，因于内外诸义生分别故。


 །འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཁམས་དང་མི་ལྡན་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འབྱུང་ བའི་ཕྱིར་དང་།ཁམས་དེ་དང་ལྡན་ན་ནི་ཡང་ཐོགས་པ་མེད་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདུན་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་མངོན་དུ་འདོད་པས་ནའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ལ་ནང་དུ་དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། འོ་ན་མིག་ ཟུམ་པ་ལ་སོགས་པ་འདིས་རབ་ཏུ་འབད་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་བཅོམ་པས་ཕྱེ་བས་སོ་སོར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་པས་ཕྱག་རྒྱལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་འབྲས་བུ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་ནའོ།།ཤེས་རབ་ཀྱི་པདྨ་ལ་ལྟོས་ན་མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་ བཞིན་བྱ་བ་བྱས་པ་དེ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་ན་དེ་ལ་ནི་ལྟོས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ན།འོ་ན་ཁ་ཟས་ཁྱད་པར་ཅན་དང་། ཡན་ལག་བྱུག་པ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་བྱུགས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་བྱ་བ་བྱས་པ་དེ་བསྐྱེད་པས་ཆོག་པར་འགྱུར་རོ། །འདིར་དེ་ཙམ་ཞིག་སྨྲས་ པས་ཆོག་སྟེ།དེ་རྒྱས་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གསུངས་པ། རང་བཞིན་ཞེས་བྱའི་བདེ་ཆེན་པོ། །མཆོག་གི་ཐ་མར་མཚོན་པར་འགྱུར། །བྲལ་བའི་ཐོག་མར་རབ་འབད་པས། །རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་ལ་དེ་བསྒྲུབ། །ཅེས། སོ། །འོ་ན་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་རྣམས་དང་། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་རྣམས་སུ་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་པ་དུ་ཙམ་ཞིག་མངོན་དུ་འདོད་ཅེ་ན། དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་འདིར་ནི་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་བར་སྨྲ་སྟེ།རྒྱུད་འདིར་གསུམ་དུ་རབ་ཏུ་བརྟག་།ཅེས་གསུངས་པས་ན་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དཔལ་ལྡན་འདུས་པར་གསུམ་དུ་ཡང་། །མགོན་པོས་དབང་ བསྐུར་རབ་བརྗོད་ཀྱི།།བཞི་པ་ཞེས་བྱ་མི་འདོད་དོ། །ཞེས་པས་སོ། །འོ་ན། དེ་ཡང་དེ་བཞིན་བཞི་པའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ཇི་ལྟར་སེམས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ཡིས་དབང་བསྐུར་བ་ཡིན་པར་བརྗོད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ། བསྙེན་པ་བསྒྲུབ་པ་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་པོ། །གསུམ་པ་ཡང་ནི་སྒྲུབ་པ་སྟེ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བཞི་པའོ། །ཞེས་པའོ།

也非断除贪欲与离贪欲，因为若不具菩提心界则成离贪，若具彼界则无碍生起。也非无欲，因为反复希求彼之安乐故。
若说"非如是，是由心性于心内如是了知"，则闭眼等勤勉断除分别，远离各别显现，印契加持将成无果，因为本性已成就故。
若说"依于智慧莲花，最上涅槃自性所作已办不生，故应依彼"，则特殊饮食及涂抹特殊肢体等亦能生起如是所作已办。此处略说即可，不作广述。
如是所说：
"所谓自性大安乐，
最上最后为表征，
离初以勤勉，
瑜伽母续中修彼。"
若问吉祥密集等瑜伽续与喜金刚等瑜伽母续中欲求几种灌顶？有人说吉祥密集此中分为三种灌顶，因说"此续中观察为三"，故说为身语意灌顶。
对此所说：
"以身语意分，
吉祥密集中，
怙主说三灌，
不许称第四。"
若问"如是亦为第四"此说如何理解？答：此虽说为灌顶，然应显说为续之庄严。如续中所说：
"亲近为第一，
第二近修者，
第三即修持，
第四大修持。"


 །དེ་ལ་འདིའི་དོན་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བཞི་པ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་པའི དོན་ཏོ།།དེ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདིར་དེའི་གོ་འཕང་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ནའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དེ་ཉིད་བཞི་པའི་སྒྲར་བཤད་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དབང་བསྐུར་བར་བཤད་པ་འདིའི་ཉེ་བར་ སྦྱར་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདིར་ཆ་རྐྱེན་གྱིས་དབང་བསྐུར་བར་ཉེ་བར་བརྗོད་པའོ་ཞེས་སེམས་སོ།།གཞན་རབ་ཏུ་བློ་དང་ལྡན་པ་དག་ནི་གཞན་དུ་སེམས་ཏེ། བུམ་པའི་དབང་ནི་དང་པོ་སྟེ། །གཉིས་པ་གསང་བའི་དབང་དུ་གསུངས། །གསུམ་པ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ པས་ན་བཞི་པ་ཞེས་པ་ནི།རྒྱུད་གཞན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་དང་དབུ་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་མི་འབྱུང་བ་རྣམས་ལ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་གསུངས་པའི་ཐུན་མོང་པ་རྣམས་བོར་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། དེའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུམ་པོ་ ལས་གཞན་པ་རྒྱུད་གཞན་ལས་རབ་ཏུ་གྲགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་དབང་བསྐུར་བ་རྣམས་ཐ་མར་དེ་བཞིན་བཞི་པོའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།།དེས་ན་རྒྱུད་གཞན་རྣམས་སུ་གསུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་འདི་ཉིད་དུ་ཡང་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཁྱད་པར་རྣམས་འདིར་མ་གསུངས་པ་ཡང་མཐུན་ ནོ་ཞེས་པར་དགོངས་སོ།།གཞན་རྣམས་ནི་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པ་འདི་སོ་སོ་བ་ཉིད་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དེ་ཉིད་མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་ངོ་བོས་བླ་མའི་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བས་ཁོང་དུ་ ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ངེས་པར་རྟོགས་པ་འགྲོ་བ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་པ་ཡིན་པས་ན།སེམས་ཉིད་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་དེས་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སེམས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་གསུངས་པ། སློབ་མ་གྲོལ་བར་ཡིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ན། །ཆོ་གའི་རིམ་པ་ཇི་ བཞིན་དབང་བསྐུར་སྦྱིན།།ཟབ་དང་རྒྱ་ཆེའི་ཐེག་པར་གྲོལ་བྱེད་པ། །དབང་བསྐུར་རིན་ཆེན་ཚིག་ཉིད་སྦྱིན་པར་བྱ། །ཞེས་པས་སོ།

此中含义是：智慧智即是第四大修持之义。由此获得大持金刚之位，因为此处表征彼位故。因此，所说智慧智即第四之名，意为大修持。
此处所说灌顶之应用，是指此中以资具表示灌顶之意。
其他具大智者则另有见解："宝瓶灌顶为第一，第二说为秘密灌，第三为智慧智"。所说"第四"，应知是指其他续中不出现的鬘灌、水灌、冠灌等灌顶，因为舍弃了殊胜所说的共同部分，为此世尊说除三者外，其他续中广为人知的共同灌顶为最后的"如是第四"。
因此，应知此续中也如其他续所说，其特殊之处在此未说亦相符合。
其他人则认为此第四灌顶为独立，即在智慧智灌顶时，以所表能表之性，依上师教授如实通达大乐无二之体验对境的确定了悟，是为第四灌顶。因此，由心性确定与不确定之自性，认为灌顶有二种。
如是所说：
"若欲解脱弟子意，
如法次第授灌顶，
深广乘中作解脱，
应授灌顶珍贵语。"


 །འོ་ན་བུམ་པ་དང་གསང་བའི་དབང་བསྐུར་བ་གང་ཡིན་པ་དག་ཀྱང་ཚིག་གི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པས་ན་གང་དེ་ཉིད་ཀྱང་དབང་བསྐུར་བ་གཞན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ ཡིན་ཏེ།དེ་དག་ནི་སྔོན་དུ་ངེས་པར་བྱས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངེས་པ་ཡང་མ་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན་ནི་ངེས་པ་དང་མ་ངེས་པ་ཞེས་དབྱེ་བར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །གཞན་ཡང་དབང་བསྐུར་བ་གཞན་དག་གི་ཐ་མར་ནི་ཚིག་གི་དབང་ངོ་ཞེས་རྒྱུད་ལས་སྨྲས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཏན་ ལ་འབེབས་པའི་དངོས་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཞེས་སེམས་སོ།།རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པར་ཡང་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་དབང་བསྐུར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དུ་སེམས་ཏེ། བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་ནི་གསུམ་པ་ལས་གཞན་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལ་ སོགས་པར་གསུངས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་དབང་བསྐུར་བ་རྣམས་ཏེ།དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དབང་བསྐུར་བའི་ཆོ་ག་རྣམ་པ་བཞི་བོ་དེ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་རིགས་སུ་བརྗོད་པར་ཤིན་ཏུ་འདོད་པར་ སྦྱར་ཏེ།གང་ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགའ་བ་དང་དགོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཆོད་པའི་རང་བཞིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་སློབ་དཔོན་གྱི་དབང་ངོ་། །ཤེས་རབ་ལ་དགའ་བ་དང་བཅས་པར་དེའི་པདྨ་ལ་ལྟ་བ་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གསང་བའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་གསང་བའི་དབང་ངོ་།།ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཕང་དུ་ཐོབ་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པའི་ལས་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ མཆོག་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉེ་བར་མཚོན་པ་དེ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་སེམས་སོ།།དེ་ལྟར་གསུངས་བ། དགོད་པ་དག་པ་སློབ་དཔོན་ཏེ། །ལྟ་བ་དེ་བཞིན་གསང་བའོ། །ལག་པའི་བཅང་བ་ཤེས་རབ་སྟེ། །གཉིས་གཉིས་སྦྱར་ལྡན་དེ་ཡང་ངོ་། །ཞེས་པའོ། ། གཞན་དག་ནི་དབང་བསྐུར་བ་བཞི་བ་ནི་དབང་སོ་སོ་བ་ཡིན་པར་སེམས་ཏེ། ཀྱེའི་རྡོ་རྗེའི་ལེའུ་དང་པོར་ཐམས་ཅད་པ་ཉིད་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེ་བའི་འབྱུང་གནས་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་གང་ཡང་མ་སྦྱར་བས་སོ།

那么，宝瓶灌顶和秘密灌顶也是通过语言理解，为何它们不成为其他灌顶呢？答：不是的。因为那些是先前已确定，而且若确定也具不确定之性，则不应区分确定与不确定。
再者，其他灌顶最后并未在续部中说是语言灌顶，且无所立定之事，故如是认为。
在瑜伽母续《喜金刚》等中，有些上师认为灌顶只有三种。所说"第四亦复如是"，是指除第三外，在《摄真实》等中所说的鬘灌、水灌等灌顶，这也是圆满摄集之意。
有些则极为乐意将这四种灌顶仪轨配属金刚部：与智慧共同欢喜嬉笑者，是供养一切如来等之自性，因为具有上师道之特征故为上师灌顶。与智慧欢喜而观其莲花者，因是秘密处故为秘密灌顶。获得智慧支分怀抱者，因是智慧处故为智慧智灌顶。由二者相应之业所生，表征无二智慧胜义谛者为第四，如是认为。
如是所说：
"嬉笑清净为上师，
观视即是为秘密，
手臂相持为智慧，
二二相应即彼也。"
其他人则认为第四灌顶是独立灌顶，因为在《喜金刚》第一品中说明了一切性，且无任何非乐源所许之配属。


 །དེའི་ཕྱིར་ན་སེམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་དེ་ཉིད་ལ་རྣམ་པ གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ནི་འདིར་དབང་བཞི་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ།འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་ན་ནོར་བུའི་རྩེ་མོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དབང་པོའི་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་དུ་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ གནས་སུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུར་གནས་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་དབང་གིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེ་བའི་དཔེའི་རང་བཞིན།དཔེའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མན་ངག་གི་ཇི་ལྟ་བར་གོམས་པ་ལས་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་དགུག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། རླུང་གི་ རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ནུས་པས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ་མཚོན་པར་བྱའོ།།དབུགས་རྔུབ་པའི་རིམ་པ་གོམས་པས་འདི་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡན་ལག་སོ་སོ་ཐམས་ཅད་ལ་སླར་བཟློག་ན་ཡན་ལག་སོ་སོ་ཐམས་ཅད་ལ་སླར་ལོག་སྟེ། ཁྱབ་པར་གྱུར་ནས་བརྟན་པ་དང་གཡོ་བའི་ དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཁྱབ་པར་འགྱུར་རོ།།དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་ཀྱིས་མཉམ་པར་བཞག་ཅིང་དེའི་ངོ་བོས་བྱས་པའི་སྣ་ཚོགས་པ་འདི་ལས་གཞན་དུ་དགལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སྣང་བ་འདི་དེ་ཉིད་དང་བཅས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོར་བླ་མའི་མན་ངག་དག་གིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ མཆོད་པ་བརྩམ་ཞིང་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའོ།།དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟན་པར་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཡེ་ ཤེས་ཀྱི་དབང་ངོ་ཞེས་བཤད་དོ།།ཡང་གང་ཞིག་བརྟན་པར་བྱས་པའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ནུས་པར་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་ཁྱབ་པར་བཟློག་སྟེ། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམས་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོར་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ ཡེ་ཤེས་ལྟར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་པ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་འདི་ཡང་སེམས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བ་ཉིད་དེ།བཞི་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་འདིས་སྟོན་ཅིང་རིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་པར་སེམས་སོ། །འདི་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་དུ་བལྟ་བར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ།འདི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ།

因此，心灌顶本身分为两种，在此应视为第四灌顶。即：当与智慧支分圆满和合时，在宝珠顶端生起大乐俱生菩提心，虽然离一切根门趣入而不可示现，但如同趣入不共处而安住，缘于彼而有俱生胜义乐之譬喻自性，所体验的譬喻俱生，应当依据口诀如实修习，通过能力所及的召请等手印以及胜风等来显示与表征。
应当通过修习收气次第来显示此义：若于一切各别支分返回，则返回一切各别支分，遍满后即遍及一切动静事物。
于其自性中以心等持，由其体性所成的种种显现，除此之外显现为相违之性，应当依上师口诀反复修习供养具此真实义之大乐，这是究竟见地。
其中，当与智慧支分圆满和合时，于俱生大乐稳固的特征，因住于智慧支分故，称为智慧智灌顶。
又复，以等持心将已稳固的俱生大乐随力返回遍及一切支分，诸种种相亦成其体性，此如智慧智般无二离言，唯现为大乐，此即是心灌顶，以"第四亦复如是"来显示与了知，如是认为。
如是所应观察者，即是大乐自性瑜伽所应观察之三昧耶，应当如实修习此义。


 །དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་བཅས་པར་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་བདག་གི་བླ་མ་མཆོག་གིས་གསལ་པོར་བཀོད་ཅིང་གསུངས་ བས་འདིར་ནི་རྒྱས་པར་མི་བྱེད་དོ།།འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་བླ་མས་སློབ་མ་ལ་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་དེ་ལྟ་བུར་བརྡ་དེས་རབ་ཏུ་ཡང་དག་པར་དམིགས་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་། ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོ་ཕྲ་མོ་ནི། ། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུངས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་དགོངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་དབང་བསྐུར་བའི། །མཚོན་བྱ་མཚོན་བྱེད་དབྱེ་བ་ནི། །གསུམ་བརྗོད་ངེས་པར་འདིར་རྟོགས་ལ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་བཟུང་། །དཔལ་ལྡན་འདུས པར་ཡོངས་གསལ་བ།།དེ་སྙེད་གནས་པ་འདི་རྣམས་ནི། །དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱའི་རྗེས་འབྲང་ཕྱིར། །རྒྱུད་གཞན་དུ་ཡང་རྗེས་འབྲང་ས་པའོ། །དཔལ་ལྡན་འདུས་དང་ཀྱེའི་རྡོ་རྗེར། །བཞི་པ་ཕྱེ་བར་བརྗོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་འདིར་ནི་དབང་བསྐུར་ཉིད། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པས་ལོང་། །རྒྱུད་གཉིས་པོ་ཡི་རྗེས་འབྲངས་ ནས།།རྒྱུད་ཀྱི་དམ་ཚིག་དེ་ཡིས་ཀྱང་། །རྣལ་འབྱོར་རྣལ་འབྱོར་མ་རྒྱུད་དུ། །གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ། །བཞི་པའི་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་པ། །ལུང་དང་རིགས་པ་ཕྱི་རོལ་རྣམས། །རྒྱ་ཆེས་པ་ཡིས་བདག་འཇིགས་ནས། །དེ་དག་བཞག་སྟེ་འདིར་མ་བྲིས། །གནས་རྣམས་དེ་དང་དེ་རྣམས་ལ། །མཁས་པས་དེར་ནི་ རབ་བལྟས་ནས།།ལུང་དང་རིགས་པ་ལྡན་པ་ཡིས། །དེ་ལ་སུན་ནི་དབྱུང་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་དང་། །དབང་བསྐུར་མཆོག་གི་བསོད་ནམས་གང་འཐོབ་པ། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དཔལ་སྦས་དང་། །འགྲོ་འདི་མ་ལུས་རྒྱལ་བ་ཉིད་གྱུར་ཅིག་།མཁས་པ་དུ་མའི་དབང་བསྐུར་ངེས་བརྗོད་འདི། །སྐྱེ་བོ་ དབང་བསྐུར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཞེན་པ།།དེ་བཟློག་དོན་དུ་བདག་གིས་འདི་བསྒྱུར་བའི། །དགེ་བས་དེ་དག་ཡང་དག་དབང་ཐོབ་ཤོག་།དབང་གི་དོན་ངེས་པར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་རྒྱལ་བ་བཟང་པོ་དཔལ་སྦས་པ་ཞེས་བྱ་བས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

这一切修持方法，如同喜金刚所说，我的殊胜上师已经清晰安立并宣说，故此处不作广述。这一切是在极为等持的上师为弟子灌顶智慧智慧智时，以如是手印极为如实缘取，如所说："微细大智慧"等偈颂所说，应当如实通达真实义，如是密意。
智慧智慧灌顶的所表所表能表之分，此处决定宣说三种，智者应当领会。吉祥集会中明显宣说，如是安住的这些法，因随顺彼印契真实义，于其他续部中亦可随顺。
吉祥集会与喜金刚中，所说分别第四灌顶，如是此处即是灌顶，智者应当以理领受。随顺此二续部，以续部誓言，应当了知一切瑜伽续与瑜伽母续所说。
关于第四灌顶的分类，因畏惧外在教证与理证之广大，故置之不写于此。于彼彼诸处，智者应当善加观察，以具教证与理证，当予以破斥。
于此明显宣说真实义，以及获得殊胜灌顶福德，以此愿胜者贤吉祥藏及一切众生皆成佛。
诸多智者灌顶决定宣说此论，为遣除众生颠倒执著灌顶故，我造此译，以此善根愿彼等获得真实灌顶。
《灌顶义决定宣说》，由阿阇黎胜者贤吉祥藏所造圆满。


། །།རུ་ལག་རྒྱང་གི་གཙུག་ལག་ཁང་དུ་རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཨ་བདྷཱུ་ཏཱི་བའི་ཞལ་ ་སྔ་ནས་དང་།

在如拉江寺中，在印度堪布阿伯渡帝巴尊前。
注：这里的"阿伯渡帝巴"(Avadhūtipa)是人名，我按照藏文音译。由于这句中没有出现种子字或咒语，所以不需要四种形式对照。



D2478

བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བཛྲ་ཡཱ་ན་མཱུ་ལ་པསྟི་སཾ་གྲ་ཧ། བོད་སྐད་དུ། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བསྡུས་པ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་དང་བླ་མ་ཡི། །ཞབས་ཀྱི་པདྨར་རབ་བཏུད་དེ། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་བཅུ་ བཞི་ནི།།རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ་བཤད་པར་བྱ། །གང་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡིས། །དངོས་གྲུབ་སློབ་དཔོན་རྗེས་འབྲང་གསུངས། །དེ་བས་དེ་ལ་བརྙས་པ་ནི། །རྩ་བའི་ལྟུང་བ་དང་པོར་བཤད། །བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་ནི། །ལྟུང་བ་གཉིས་པ་ཡིན་པར་གསུངས། །ཁྲོས་པས་རྡོ་རྗེ་སྤུན་གྱི་ནི། །ཉེས་པ་བརྗོད་པ་གསུམ་པ་ ཡིན།།སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པ་སྤོང་། །བཞི་པ་ཡིན་པར་རྒྱལ་བས་གསུངས། །ཆོས་ཀྱི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །དེ་སྤོང་བ་ནི་ལྔ་པ་ཡིན། །རང་ངམ་གཞན་གྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ། །ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དྲུག་པ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་མ་སྨིན་སེམས་ཅན་ལ། །གསང་བ་སྒྲོགས་པ་བདུན་པ་ཡིན། །ཕུང་པོ་སངས་རྒྱས་ལྔ་བདག་ ཉིད།།སྨོད་པར་བྱེད་པ་བརྒྱད་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་དག་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སོམ་ཉི་ཟ་བ་དགུ་པ་ཡིན། །གདུག་ལ་རྟག་ཏུ་བྱམས་ལྡན་པ། །བྱེད་པ་དེ་ནི་བཅུ་པར་འདོད། །ཆད་སོགས་མ་ཡིན་ཆོས་རྣམས་ལ། །བརྟགས་པ་ལས་ནི་བཅུ་གཅིག་པ། །སེམས་ཅན་དད་དང་ལྡན་པ་ཡི། །སེམས་སུན་འབྱིན་པ་བཅུ་གཉིས་པ། །དམ་ ཚིག་ཇི་བཞིན་རྙེད་པ་དག་།མི་བསྟེན་པ་དེ་བཅུ་གསུམ་པ། །ཤེས་རབ་རང་བཞིན་བུད་མེད་ལ། །སྨོད་པར་བྱེད་པ་བཅུ་བཞི་པ། །འདི་དག་རྣམ་པར་སྤངས་པ་ཡི། །སྔགས་པས་དངོས་གྲུབ་ཉེ་བར་འཐོབ། །གཞན་དུ་དམ་ཚིག་ལས་ཉམས་ན། །ཉམས་པས་བདུད་ཀྱིས་གཟུང་འགྱུར་ཏེ།།དེ་ནས་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་འགྱུར་ཞིང་། །ཐུར་དུ་བལྟས་ཏེ དམྱལ་བར་འགྲོ།།དེ་བས་ང་རྒྱལ་བཅོམ་ནས་ནི། །རང་གི་འཁྲུལ་པ་ཤེས་བྱས་ལ། །ཅི་འབྱོར་བ་ཡིས་བླ་མ་ལ། །ཐུབ་པའི་སྤྱན་སྔར་མཆོད་བྱས་ནས། །གསུམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོ་ནས་བརྩམས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་སོགས་སྡོམ་པ་དག་།གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཕན་འདོད་ན། །སྔགས་པས་འབད་དེ་བླང་བར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྩ་བའི་ལྟུང་ ་བ་བསྡུས་པ་སློབ་དཔོན་ཆེན་པོ་རྟ་དབྱངས་ཀྱིས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།

 这句藏文的中文翻译是：

由藏地译师比丘释迦精进（Śākya brtson 'grus）翻译并校订。

注解：
- `བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ` - 藏地译师
- `དགེ་སློང` - 比丘
- `ཤཱཀྱ་བརྩོན་འགྲུས` - 释迦精进（人名）
- `བསྒྱུར་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ` - 翻译并校订


